Przeniesienie w terapii: dlaczego czujesz to, co czujesz wobec terapeuty?
Podczas sesji terapeutycznej zdarza się, że pacjent odczuwa wobec terapeuty silne emocje: złość, zachwyt, strach, potrzebę bliskości lub chęć rywalizacji. Te uczucia często zaskakują samego pacjenta. Skąd się biorą? W psychoterapii psychodynamicznej nazywamy je przeniesieniem.
Czym jest przeniesienie?
Przeniesienie to nieświadome "przenoszenie" uczuć, oczekiwań i wzorców z ważnych relacji z przeszłości (najczęściej z rodzicami) na osobę terapeuty. Pacjent reaguje na terapeutę nie jako na konkretną osobę, ale jak na figurę z przeszłości.
Na przykład pacjent, którego ojciec był krytyczny i wymagający, może interpretować neutralne pytania terapeuty jako krytykę. Albo osoba, która w dzieciństwie musiała zasługiwać na miłość, może starać się "być idealnym pacjentem".
Dlaczego przeniesienie jest ważne?
Przeniesienie to nie przeszkoda w terapii, ale jedno z najcenniejszych narzędzi. Pozwala zobaczyć "na żywo", jak pacjent funkcjonuje w relacjach. Zamiast tylko opowiadać o swoich problemach relacyjnych, pacjent je odtwarza w bezpiecznej przestrzeni gabinetu terapeutycznego.
Terapeuta psychodynamiczny uważnie obserwuje przeniesienie i delikatnie zwraca na nie uwagę pacjenta. Dzięki temu pacjent zyskuje wgląd w nieświadome wzorce, które wpływają na jego relacje poza gabinetem.
Jak wygląda praca z przeniesieniem?
Terapeuta może na przykład powiedzieć: "Zauważam, że kiedy pytam o Twoje uczucia, napinasz się, jakbyś oczekiwał krytyki. Czy to jest Ci skądś znajome?" Takie interwencje pomagają pacjentowi dostrzec połączenia między przeszłością a teraźniejszością.
To delikatna, ale transformująca praca. Wymaga czasu i zaufania. Jeśli interesuje Cię psychoterapia psychodynamiczna, zapraszamy do umówienia pierwszej wizyty.
Udostępnij artykuł
